Rząd - gryzki

Drobne owady o delikatnej budowie ciała i ubarwieniu żółtawym, szarym lub ciemnobrązowym. Odnóża dobrze rozwinięte, przystosowane do biegania. Aparat gębowy typu gryzącego.

Występują w miejscach ciepłych i wilgotnych, gdzie rozwijają się grzyby pleśniowe którymi się odżywiają. M magazynach i spiżarniach spotykane są na ziarnach zbóż, mące, kaszy, suszonych owocach i grzybach. W muzeach uszkadzają książki, tapety, meble, materiały wełniane.

Najprostszym sposobem pozbycia się gryzków jest przesuszenie pomieszczenia z podwyższeniem temperatury, zabieg fumigacji lub oprysk.

Pluskwa (Cimex lectularius)

Niewielki owad ok. 4 – 5 mm długości i 3 mm szerokości. Ciemnobrunatne mocno spłaszczone ciało. Gnieździ się w pomieszczeniach, najczęściej w meblach tapicerowanych, w spojeniach łóżek, szczelinach ścian, pod boazerią za tapetami, itp. Jest pasożytem, posiada otwór gębowy typu kłująco – ssącego, żywi się krwią ssaków w tym człowieka.

Samice składają jaja od marca do czerwca w ilości kilkudziesięciu sztuk. W ciągu jednego sezonu pluskwa składa ok. 300 – 400 jaj. Okres rozwoju ok. 2 miesięcy. Pluskwy pobierają krew co kilka dni, w przypadku braku żywiciela mogą przeżyć do kilkunastu miesięcy.

Na skórze ślad po ugryzieniu wygląda podobnie jak po ukąszeniu komara, lekkie zaczerwienienie z malutką plamką po środku, bardzo mocno swędzące.

Skuteczne pozbycie się pluskiew jest mocno uciążliwe. Można w warunkach domowych stosować wytwornice pary. Należy również zagipsować dziury, szpary, szczeliny, często przeglądać łóżka, materace, szafy, itp. Przed przystąpieniem do tępienia szkodników, doradzam konsultacje z profesjonalistami, lub wezwanie ekip DDD.

Wszy (Anoplura)

Niewielki owad ok. 0,35 mm do 6 mm, silnie spłaszczony. Krótkie czułki, narząd gębowy kłująco – ssący. Pazurki czepne ułatwiają poruszanie się wzdłuż włosa. Żywią się krwią wyssaną po nakłuciu skóry żywiciela, również człowieka.

Na świecie znanych jest ok. 500 gatunków wszy, spośród których najbardziej znane to:

  • Wesz ludzka
  • Wesz łonowa

W przypadku zarażenia wyczesywać gęstym grzebieniem, skórę przemywać odpowiednim środkiem farmakologicznym dostępnym w aptece.

Pchły (Siphonaptera, Aphaniptera)

Owady wtórnie bezskrzydłe, narządy gębowe kłująco – ssące. Znanych jest ok. 1500 gatunków pcheł, w tym najbardziej znane to:

  • Pchła ludzka
  • Pchła szczurza
  • Pchła piaskowa
  • Pchła kocia
  • Pchła psia

Pchły potrafią w ciągu jednej doby wypić 20 razy więcej krwi niż same ważą. Po znalezieniu żywiciela po 2 – 3 dniach składają jaja. Wykluwające się larwy chowają się w zwykle w tam gdzie światło nie ma dostępu, pod dywanami, w materacach. Żywią się odchodami dorosłych osobników do czasu znalezienia żywiciela.

Wywołują:

  • Alergiczne Pchle Zapalenie Skóry – APZS
  • Przenoszą tasiemce, zwłaszcza u małych dzieci
  • Roznoszą zarazki chorobotwórcze

Zwalczanie, to częste odkurzanie, stosowanie u zwierząt obroży przeciw pchelnych, pudrów, szamponów. W gospodarstwach domowych stosowanie owadobójczych areozoli, oprysków drobnokroplistych, gazowanie (fumigacja) pomieszczeń. Przy dużych populacjach niezbędna profesjonalna interwencja firmy DDD.

Mrówki faraona (Monomorium pharaonis)

Wielkość kolonii może dochodzić nawet do kilku setek tysięcy robotnic, dzięki różnorakim strategią rozmnażania - praktycznie niezniszczalne.

Zamieszkują ludzkie siedziby, zwykle zamknięte wilgotne przestrzenie, kuchnie, łazienki, wolne miejsca pod kafelkami (też: niedomknięte pudełko, kaseta video, itp.)

Odżywiają się wszystkimi artykułami spożywczym, które znajdą w mieszkaniu.

Zwalczanie - stosowanie proszków dezynsekcyjnych, opryski drobnokropliste, itp.

Mucha domowa (Musca domestica)

Występuje na całym świecie, do 8 mm długości. Aparat gębowy typu liżącego. Samica składa jaja nawet co 3 – 4 dni, z których larwy wylęgają się już po 24 godzinach.

Muchy tworzą ogromne zagrożenie epidemiologiczne, badania dowiodły że mogą przenosić na powierzchni swojego ciała do 6 milionów mikroorganizmów, w jelicie czterokrotnie więcej. Wywołują: dur brzuszny, paratyfus, dezynteria, czerwonka, oraz stadia przetrwalnikowe pasożytów.

Zwalczanie – stosowanie areozoli dezynsekcyjnych, oprysków, proszków, lamp owadobójczych rażących i lepnych (w higienie kuchennej). Stosowanie środków i urządzeń profesjonalnych zwiększa znacznie skuteczność walki z muchami.

Komary (Culicidae)

Występują na całym świecie, znanych jest ponad 3,5 tysiąca gatunków.

Związane ze środowiskiem wodnym, wykluwanie się larw w wodzie. Aparat gębowy kłująco – ssący. Samice odżywiają się krwią ssaków również ludzi.

Przenoszą wiele groźnych chorób np. wirusowe zapalenie mózgu.

Zwalczanie bardzo trudne i uciążliwe. Np stosowanie preparatów dodawanych do cieków wodnych, stawów, zamgławianie, opryski drzew, krzewów, itp. Większość środków do skutecznego zwalczania komarów i ich larw, niedostępna w handlu detalicznym, konieczna interwencja ekip DDD.

Osy (Vespoidea)

Badaniem os zajmuje się dział entymologii – Sfekologia. Owady błonkoskrzydłe zaliczane do szkodników. Zwalcza się je w gospodarstwach domowych. Nie zalecamy samodzielnych prób pozbycia się os. Należy skorzystać z firm zajmujących się profesjonalnie zagadnieniami DDD. Standardowe środki kupowane w marketach mogą być nieskuteczne w zwalczaniu os.

Szerszeń europejski (Vespa crabro)

Długość ciała do 35 mm, barwy żółto, brunatno, czerwonej. Buduje gniazda w dziuplach, norach, opuszczonych ulach, pod okapami dachu.

Jad jest porównywalny z jadem osy i pszczoły zawiera jednak znacznie większą dawkę toksyn. Trudno je sprowokować do ataku, ale kilka użądleń jest w stanie spowodować u osoby ze zmniejszoną odpornością śmierć.

Nie polecamy prób samodzielnego usuwania rojów, zadymiania ani jakiejkolwiek innej metody pozbycia się szerszeni. Wzywamy zawsze profesjonalistów.

 

powrót >>